هدف: هدف پژوهش الویت بندی پارک های شهر در طراحی شهر ورزشی از دیدگاه خبرگان است.
روششناسی: پژوهش حاضر بصورت آمیخته بوده و ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه های نیمه عمیق با خبرگان در بخش کیفی و پرسشنامه در بخش کمی با خبرگان برنامه ریزی، معماری شهری و مدیریت ورزشی بود در بخش کیفی مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و روایی دادهها با بازبینی توسط سه نفر از مشارکتکنندگان مورد تایید قرار گرفت و برای پایایی با تکرار کد گذاری ها توسط دو نفر از متخصصین، تایید شد. در بخش کمی پرسشنامه در قالب 21 سوال 9 ارزشی در بین پنل متخصصین توزیع شد. روایی در پنل متخصصین و پایایی نیز با استفاده از بسته FuzzyAHP در نرم افزار R مورد تایید قرار گرفت و به شیوه تحلیل سلسه مراتبی (AHP) اولویت بندی شد.
یافتهها: یافته ها نشان داد مولفه پارکها به ترتیب خیابانپارک(0.264)، پارک ورزشی(0.231)، پارک عمومی(0.190)، پارکسالمندان(0.114)، باغ(0.081)، پارکشهربازی(0.073) و پارک ماجراجویانه(0.047) می باشند.
برآیندگیری: از میان پارک های مختلف خیابان پارک مهمترین و پارک ماجراجویانه کم اهمیت ترین اهمیت در طراحی شهر ورزشی از نظر متخصصین برنامه ریزی، معماری شهری و مدیریت ورزشی است.
ارجاع:
ساجدی, رضوی, & کلاته سیفری. (2025). نقش و اولویت پارک های شهر در طراحی شهر ورزشی طبق نظریه داده بنیاد و مدل تصمیم گیری سلسله مراتبیAHP. مدیریت و توسعه ورزش.
https://jsmd.guilan.ac.ir/article_8524.html
برچسب:
نویسنده: نوید فراهانی